Natuurlijk kun je niet aan de natuur zelf zien door wie zij precies wordt beheerd. Discrete aanwezigheid van zekere tekenen maakt de LiLa-gebieden wel herkenbaar. Je moet dus niet om de tien meter een bordje verwachten. Maar door de toegangen tot de natuurgebieden steeds op een gelijkaardige manier in te richten,een bepaald soort materiaal te gebruiken,te kiezen voor een duidelijke vormgeving enzovoort, hebben we aan de herkenbaarheid gewerkt. Voorbeeldje? De LiLa-toegangspoorten zijn te herkennen aan een lage cirkelvormige omheining, een zitbank en een infobord. Die zitbanken van de vereniging zitten niet alleen goed, ze krijgen ondertussen stevige bekendheid en vormen alleszins een leuk verbindingselement.