De Itterbeekvallei ligt op de grens van Bree en Meeuwen-Gruitrode. Het natuurgebied omvat een deel van de vallei van de Itterbeek en twee zijbeken: de Eetsevelderbeek en de Baatsbeek. Ook een deel van Solterheide behoort tot het gebied. De V-vormige dalen van de Itterbeek en de Eetsevelderbeek bezorgden de streek de toepasselijke naam 'Klein Zwitserland'.

De percelen liggen nog wat versnipperd, maar onze langetermijnvisie voor het globale gebied is ondertussen duidelijk. In grote lijnen komt die neer op speciale aandacht voor het dal en de hellingen. Voor het dal met zijn (verlaten) hooilanden, vijvers en typische bron- en broekbossen is een gezonde waterbalans een eerste prioriteit. Concreet betekent het aanpakken van de ontwatering zodat vermeden wordt dat waardevol bronwater wegvloeit. Terwijl het elzenbronbos (met verspreidbladige goudveil en bittere veldkers als begeleidende soorten) van natte voeten houdt, verkiest het wintereiken-beukenbos drogere bodems. We vinden dit bostype dan ook hoger op de helling terug. Het wintereiken-beukenbos is nog niet aspectbepalend, maar met de juiste stoot in de rug (lees natuurgericht bosbeheer) kan dit natuurbos zich verder ontwikkelen. Een ander heikel punt zijn de talrijke vijvers en bijhorende weekendverblijven. Voor deze laatste constructies is er in het natuurgebied geen plaats, zoveel is duidelijk. De vijvers kunnen wel een meerwaarde betekenen mits ecologische herinrichting.

Vrij toegankelijk. Geen bewegwijzering.

Steekkaart: