terug naar overzicht

Nieuws januari 2016

05/01/2016

Grote grazers zijn geen kippen of knuffeldieren

REGIO MAASLAND
In verschillende natuurgebieden van natuurvereniging Limburgs Landschap vzw zorgen grote grazers voor het natuurbeheer.
Konikpaarden, Galloway- en Schotse hooglandrunderen zijn zelfredzame rassen die jaarrond hun eten vinden. Doordat mensen de dieren voederen, aaien of knuffelen, kunnen ze tegen hun natuurlijke gedrag in opdringerig worden of zelfs andere bezoekers bijten. En dat wil Limburgs Landschap vzw liever voorkomen. Daarom start ze een preventiecampagne met ludieke posters aan de klaphekjes van de natuurgebieden met grote grazers.

Landschapsarchitecten
Konikpaarden en Gallowayrunderen zijn nauwverwant aan hun wilde voorouders het oerpaard en het oerrund en kunnen daardoor prima jaarrond overleven met wat voorhanden is aan voedsel en water in de natuurgebieden. Net daarom is, in tegenstelling tot de reguliere veeteelt, het aantal dieren per ha beperkt. Zo blijft er steeds voldoende voedsel over, maar ontstaat ook een mozaïekstructuur in het gebied: korte grazige stukken; kale plekken waar de dieren zich rollen, open plekken in het bos, struiken waaronder ze bij slecht weer kunnen schuilen en ruigtes daar waar de dieren hun uitwerpselen deponeren. Kortom een gevarieerd landschap waarin heel wat andere dier- en plantensoorten hun voordeel uit halen.

Geen kippen
In de natuurgebieden, zoals Negenoord-Kerkeweerd (Stokkem), waar veel mensen komen én de mensen door het leefgebied van de grote grazers heen kunnen wandelen, zijn de dieren veel tammer en opdringeriger dan in andere gebieden.
Omdat we incidenten zoals bijtgedrag of slaan met de poten willen voorkomen, zijn we een preventieve campagne gestart.”, zegt Heleentje De Brauwer van Limburgs Landschap vzw.
Zeker nu, vlak voor de winter, denken vele mensen dat die dieren er maar zielig bij staan. Niets is minder waar. Net zoals alle andere dieren in de natuur hebben ze hun natuurlijke vetreserves op peil gebracht deze zomer en kunnen ze daar op teren. Dit vullen ze aan met verse schors en twijgen. Onze dieren zijn geen kippen in een klein hokje en moeten dus niet gevoederd worden met brood en keukenafval of worteltjes. In tegendeel: ze hebben een heel groot leefgebied waar ze door hun eetgedrag het landschap bepalen. Snoeien en maaien kan daardoor beperkt worden.” zegt Ward Walraven van Limburgs Landschap vzw.

Knuffel mij niet
Aaien of knuffelen van paarden lijkt leuk. Maar vaak staan bezoekers er niet bij stil dat ze ‘te gast’ zijn in het leefgebied van de grote grazers. Zij leven er in een familie en hebben een kuddeinstinct. Tussen jou en een groep dieren van elk zo’n 500 kg staat geen draad. “We willen de bezoekers van onze natuurgebieden absoluut geen schrik aanjagen. We willen enkel duidelijk maken dat hun gedrag het gedrag van de dieren bepaalt”, zegt Heleentje De Brauwer van Limburgs Landschap vzw. Ook honden spelen een rol. De dieren kunnen loslopende honden als natuurlijke vijand zien en er naar bijten of slaan. Bovendien verstoren honden ook vogels die op de grond broeden. We vragen daarom ook om honden kort aangelijnd te houden. In natuurgebied Negenoord-Kerkeweerd in Stokkem is bijvoorbeeld buiten de begrazerszone een ‘hondenlosloopgebied’ voorzien.

Extreem
Onze gebieden met grote grazers worden wekelijks door de veeverzorgers van Limburgs Landschap vzw bezocht. Om te kijken of alles goed gaat en om te checken of de rasters nog in goede staat zijn.
Enkel bij heel extreme temperaturen wordt er voedsel of water gebracht door onze veeverzorgers, omdat onze grote grazers, in tegenstelling tot hun wilde voorouders de dieren begrensd zijn door hun rasters en dus niet verder kunnen trekken naar daar waar wel water of voedsel aanwezig is.

 

stardekk ×